اول این خبر را بخوانید: شرکت واحد اتوبوسرانی تهران با صدور اطلاعیه‌ای، از بروز مشکل در امر جابه‌جایی شهروندان طی روزهای اخیر و آینده عذرخواهی کرد. شرکت واحد اتوبوسرانی اعلام کرد: علی‌رغم پیگیری‌ها، مکاتبات و اعلام مشکلات در جلسات مکرر طی ماه‌های اخیر، به خصوص چند روز گذشته به سازمان بهینه‌سازی پیرامون مشکلات ایستگاه‌های CNG (ویژه اتوبوسرانی)، تاکنون نه‌تنها اقدام مثبتی در جهت رفع نواقص و معایب به‌صورت جدی صورت نپذیرفته، بلکه روزبه‌روز آمادگی ایستگاه‌ها در شارژ گاز اتوبوس‌ها وخیم‌تر شده است.
در این اطلاعیه آمده است: از شب گذشته با خروج از سیکل گازرسانی دو ایستگاه به صورت صددرصد ارایه خدمات با حداکثر ظرفیت حدود 40 درصد، در دو ایستگاه و حداکثر ظرفیت حدود 10 تا 20 درصد در دو ایستگاه باقیمانده (مجموعاً 6 ایستگاه موجود است)، ایجاد مشکل شده و امکان عدم‌سوخت‌گیری بیش از دوهزار دستگاه اتوبوس فراهم گردیده و طبعاً مشکلات عدیده‌ای را برای اتوبوسرانی و مردم عزیز شهر تهران به‌وجود آورده است؛ لذا ضمن عذرخواهی از مردم شریف و لایق خدمت تهران، امید است دستگاه‌های مرتبط نسبت به انجام وظایف و ماموریت‌های خود به نحو احسن در جهت خدمت به مردم کوشا باشند.

برشی بر کیک جشن هسته ای

 هزار و هشتصد و سه شماره سومین قطعنامه ای بود که در واکنش به فعالیت های هسته ای ایران در شورای امنیت سازمان ملل متحد به تصویب رسید. تصویب این قطعنامه برخلاف آنچه که ایرانیان و خصوصاً رئیس جمهور آن را پیروزی هسته ای نامیدند و به استناد آن به برگزاری جشن ها و توزیع نقل و شیرینی پرداختند انعکاس داده نشد و تنها از گوشه و کنار شنیدیم که افراد مختلف در جایگاه های متفاوت به اظهار نظر پرداختند و تصویب قطعنامه رو نقد کردند. تقریباً و طبیعتاً هیچکس در ایران نبود که تصویب قطعنامه رو عملی صحیح ارزیابی کند. اما در برگزاری جشن هسته ای و تصویب قطعنامه علیه ایران یک نکته مشترک وجود داشت و اون نکته واکنش قبل از کنش بود. هنوز بیست و چهار ساعت به ارائه گزارش البرادعی در خصوص فعالیت های هسته ای ایران باقی مانده بود که اظهارنظرهای مختلفی در واکنش به این گزارش اظهار شد. رئیس جمهور و برخی دولتمردان و دست اندرکاران پرونده هسته ای این گزارش ارائه نشده رو نشانه حقانیت ایران دانستند و آمریکا و سایر کشورهای معترض رو روسیاه اعلام کرد

نویسندگان و اهالی قلم فارس با 5 اثر در مسابقه مقاله نویسی یاد قلم با آرمان پاسداشت یاد روزنامه نگار سفر کرده، مهران قاسمی شرکت کردند. در پایان وقت مقرر برای ارسال آثار و مطالب جوانان روزنامه نگار٬ وبلاگ نویس و علاقه مندان به حوزه خبرنگاری و نویسندگی - آخر بهمن ماه -  17 متن برای شرکت در این مسابقه ارسال شد که از میان مطالب ارسال مقاله های زیر جهت حضور در دور نهایی در نظر گرفته  و برای مسیح علی نژاد برگزار کننده این مسابقه ارسال شد:

- خودمان مي‌دانيم چند تا بچه كافيست، نوشته لیلا اکبری.

خودمان می دانیم چند تا بچه کافیست را لیلا اکبری حدود یکسال پیش و در تحلیل اظهارنظر  محمود احمدی نژاد مبنی بر مخالفت با شعار « دو بچه کافی است» نوشته است. لیلا اکبری در این نوشته نگاهی دارد به مقوله کنترل جمعیت از سال ها پیش تا کنون این مقاله در همان زمان در یکی از هفته نامه های محلی استان فارس به چاپ رسید.

- کلیسای بی صدا، نوشته فرزاد صدری.

کلیسای بی صدا گزارش فرزاد صدری خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران – ایسنا- در استان فارس  از شرایط نامناسب کلیسای حضرت مریم در شیراز است که چندی پیش تهیه کرد و بر روی خروجی ایسنا نیز قرار گرفت. صدری در این نوشتار به مسایل و مشکلات این کلیسا پرداخته و در خصوص آنان با تنی چند از مدیران و مسئولان نیز به گفت و گو نشسته است.

- فرهنگ تفریح جنسی در اسلام، نوشته محمد حسن حائری شیرازی.

فرهنگ تفریح جنسی در اسلام عنوان مقاله ای جامع و کامل نوشته فرزند و رئیس دفتر نماینده ولی فقیه در استان فارس و امام جمعه شیراز حجت الاسلام محمد حسن حائری شیرازی در مورد نظرات دین مبین اسلام در خصوص لذات دنیوی و تفریحات انسان در زندگی است. این مقاله نزدیک به یک سال پیش نگاشته شده و بر روی سایت «الف» نیز قرار گرفته است.

- وقتی که هیچکس نمی ماند...، نوشته هاشم حکمه.

وقتی که هیچکس نمی ماند... عنوان مطلبی است که چندی پیش در تحلیل شرایط سیاسی کشور پس از اعلام نتایج بررسی صلاحیت های کاندیداهای هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی نوشته شد و در روزنامه تحلیل روز شیراز نیز به چاپ رسید.

- چه كسي راز تو را در بازار حراج مي‌كند، نوشته علي اكبر جعفري.

چه كسي راز تو را در بازار حراج مي‌كند؟ عنوان مقاله اجتماعی علی اکبر جعفری در خصوص کاستی های حفظ حریم شخصی افراد در ایران است. جعفری این مطلب را نزدیک به یکسال پیش در زمانی نوشت که فیلمی که به بازیگر سریال نرگس نسبت داده شده بود در تمام شهرها و بلکه روستاهای ایران دست به دست می چرخید. مقاله علی اکبر جعفری در جشن فرهنگ فارس عنوان بهترین مقاله اجتماعی سال گذشته فارس را به خود اختصاص داد.

طی روزهای آینده مطالب ارسالی از سراسر ایران توسط هیئت داوران مسابقه بررسی و ارزیابی شده و نتایج در همین وبلاگ و سایر وبلاگ های دوستانی که در امر برگزاری این مسابقه فعالیت می کنند اعلام خواهد شد. برای آشنایی بیشتر با چند و چون این مسابقه به آدرس اینترنتی زیر مراجعه نمائید.

http://hakameh.blogfa.com/post-14.aspx